درخت سایهاش را بیدریغ به تو میبخشد و خورشید گرمایش را و گل شمیم خوشش را، باران طراوتش را و آسمان برکتش را و رود قطره قطره آبش را و پرنده نوای دل انگیزش را… و همه و همه بخشیدن را از خدایی آموختهاند که آنها را زیبا آفریده… زیباترین آفریده خدا انسان است. تو برای بخشیدن چه داری؟ ثروتت؟دانشت؟جانت؟ همه اینها خوب است… اما چرا از گنج بیپایانی که در وجودت داری خرج نمیکنی؟ محبتــــــــــــــــــــــــ ! حاضری آنرا ببخشی؟ با خندهای بر لبت یا اخلاقی خوش یا دستان پرمهری که بر سر کودکی خسته از کار میکشی… یا با محبتی که به عشقت میکنی… یا… مطمئن باش گنجت تمام نمیشود بلکه زیاد خواهد شد… پس از بخشیدنش دریغ نکن… + نوشته شده در شنبه سی ام مرداد ۱۳۹۵ ساعت 0:22 توسط فاطمه  | 

این مطلب بسیار زیبا رو برای مصطفی جان موقع خواب خوندم : شانس چیست؟بهترین تعریفی که برا شانس پیدا کردم اینست: شانس نام مستعار خداست انجا که نمیخواهد امضایش پای داده هایش باشد. شانس همون کار مثبتی هست، که تو در طبیعت انجام دادی و طبیعت به تو، یک کارخوب یا یک انرژیمثبت بدهکاره. و باید به تو، یک سود بده یا یک انرژی مثبت برسونه. چند راه بازگشت انرژی: از نظر سنتی:تو نیکی میکنو در دجله انداز،که ایزد در بیابانت دهد باز از نظر قرآن: هر کس ذرهای بدی و خوبی کند به او بازمیگردد از نظر بودا: قانون 'کارما' یعنی هر چیزی کار ماست و به ما بر میگرده. از نظر متافیزیک: انرژی در طبیعت از بین نمیرود. وقتی انرژیای رها میکنی حالتش عوض میشه و بر میگرده. نظم و شعوری در طبیعت حاکمه که قابل انکار نیست. هیچ کس، حتی کسی که خدارو قبول نداره، نمیتونه مثلاً: جاذبه زمین رو انکار کنه. مثلا آب در 100درجه میجوشه؛